Doğan Kuşunun Kıymeti

HİKÂYE

Bir bülbül uçarken bir doğan onu yakalamış. Bülbül doğana demiş ki, "Sana bir sorum var. Nasıl oluyor da, ben Allah'ın bin bir güzel ismini latîf bir sesle güzel güle karşı okurum ve âşıkların gönlünü perişan eder, aklını başından alırım, beni tutsalar, bir kafese koyarlar, satmaya kalksalar para etmem. Sen ki Allah'ın bin bir adını dahi bilmezsin, sesin de gâyetle çirkindir, seni yakalasalar yerin pâdişahların bileği olur, satsalar değerin çokdur". Doğan demiş ki, "Bunun hikmeti şudur. Sen Allah’ın bin bir adını kendi sevdân için söylersin, pâdişah için bir iş yapmazsın. Ben bin bir hüneri pâdişah için işlerim ve bunun için bir karşılık da beklemem. İşte bunun için benim kıymetim çokdur ve pâdişah katında izzetim vardır".

Ne zarîf bir hikâye değil mi? İşte insan da Allah'a kulluğu doğan kuşu gibi yapmalı. İbâdeti sevap için, cennet için yapmamalı, ancak ve ancak rızâ-yı Bârî için yapmalı yani bir karşılık beklememeli. O vakit, tıpkı doğan kuşunun pâdişah katında kıymetli olması gibi o da Allah katında kıymetli olur, izzet ve şeref bulur. Hakk'a ihlâs ile kul olan, iki cihâna sultân olur vesselâm.

Garazın Hakk ise Hakk'dan bulasın

Gerçek ümmî isen âlim olasın

Kûze-i âb gibi küçük iken

Havz-veş feyz-i Hakk'la dolasın