Mürşid-i Azîzim Muzaffer Efendi Hazretleri yeri geldikçe hep anlatırlardı bu hikâyeyi :
Bir gün Behlûl Dânâ mezarlığın kenarında dolaşıyor, bir aşağıya bir yukarıya. Dediler, “Ne dolaşıyorsun burada?”. “Birisi benim abamı çaldı, ceketimi çaldı yani, onu bekliyorum burada”. Dediler, “Ne malûm buraya geleceği?”. “Âkıbet buraya gelir o, ben yakalarım onu” dedi.
Bir ölüm var,sonrasında hesap demek var,bir de Behlül Dânâ gibi ölüm var,hesap var demek var.Ee boşuna Dânâ dememişler.
YanıtlaSil