Yâ İlâhî Sen Var İken Ben Kime Yalvarayım

NUTK-İ ŞERÎF

Kıl inâyet cânıma ölmezden önden öleyim

Maksûdum sensin benim cânımda pinhân bulayım

Sen beni reddeyleme vechinde dâim durayım

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Ehl-i derdem derdime senden gerek dermân bana

Zâtını zikr etmeğe senden gerek bürhân bana

Şol sıfâtın bilmeğe senden gerek irfân bana

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Akl-ı kâsır derdmendem bildiğim budur benim

Her nefesde dâimâ bu tevhidim Hû'dur benim

Hasretinden gözlerimden dökülen sudur benim

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Kimse bilmez hâlimizi sen bilirsin yâ İlâh

Senden artık kim bile ahvâlimiz ey Pâdişâh

Bu suâle bin cevâb senden gerekdir Pâdişâh

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Kim severse ben anın derdine dermânım dedin

Gizli değil gün gibi rûhumda pinhânım dedin

Âşıkın zikr etdiği tevhidde ayânım dedin

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Sen hidâyet etmez isen yazığım gitmez benim

Sen inâyet etmez isen eksiğim bitmez benim

Sana lâyık işler isem hayırım batmaz benim

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Cânıma rahm eyler isen gönlümüz ölmez bizim

Gayrısından kalbimiz hergiz irenk almaz bizim

Senden âhar bir yere zikr etmeğe varmaz dilim

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Dü cihânın âşıka yokdur vefâsı anladım

Dört kitâbın ma‘nasında tevhidimi dinledim

İhtiyârımla değildir bu kelâmı söyledim

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Tâlib-i fakr u fenâ içinde bir dîvâneyem

Zâtını fikr etmeğe ma‘nâda ben bîgâneyem

Aşk şarâbın içeli ayık değil mestâneyem

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Bu vücûdum yoğ idi bir noktadan var eyledin

Mustafâ’nın hürmetine bizi sen yâr eyledin

Zâtının envârını Mansûr’a gülzâr eyledin

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Vâhib eydür bir yerim yok doğrulam ana varam

Senden âhar kimse yokdur şübhemi ana soram

Şübhesiz hakka’l-yakîn senden bize budur selâm

Yâ ilâhî sen vâr iken ben kime yalvarayım

Abdülvehhâb Ümmî

Kuddise Sırruh